Βιογραφικό Τίνας Λυγδοπούλου

Μικρό βιογραφικό…
Ξεκίνησα να αφηγούμαι παραμύθια ανάμεσα σε Θράκη και Αθήνα το 2003. Αφού ολοκλήρωσα τριετή μαθητεία για την τέχνη και τεχνική της αφήγησης με την παραμυθού Σάσα Βούλγαρη. Έχοντας σπουδάσει όμως και κοινωνικές επιστήμες, δεν παύω να αναρωτιέμαι διαρκώς μήπως τελικά όλοι αφηγούμαστε ιστορίες, ανεξαρτήτως εκπαίδευσης ή μαθητείας, καθώς επικοινωνούμε στους Άλλους πλευρές του εαυτού μας και φέρνουμε σε αλληλεπίδραση εντός μας εσωτερικευμένους κοινωνικούς ρόλους και φωνές, τους μυθικούς Εαυτούς μας. Αφηγούμαι λοιπόν για να επικοινωνήσω: με τα πρόσωπα απέναντί μου, αλλά και μέσα μου. Αφηγούμαι για να δημιουργήσω χώρο: σε κάθε μικρό και μεγάλο συναίσθημα. Συνδυάζω συχνά το παραμύθι με την εκπαίδευση, την εμψύχωση, την ενδυνάμωση/κινητοποίηση. Έχω αφηγηθεί παραμύθια υπό την έννοια της κοινωνικής ενδυνάμωσης στο πλαίσιο προγραμμάτων παρέμβασης για άρση του κοινωνικού αποκλεισμού: σε ομάδες εφήβων Ρομά στο Μεταξουργείο, αστέγων χρηστών στο κέντρο της πόλης, πλειονοτικών και μειονοτικών σε Ξάνθη και Κομοτηνή (και τα χωριά του ορεινού όγκου τριγύρω), ασυνόδευτων ανηλίκων προσφύγων στη Λέσβο. Έχω αφηγηθεί και αφηγούμαι σε χώρους εμψύχωσης: σε ομάδες εφήβων στο Αθηναϊκό Κέντρο Μελετών του Ανθρώπου (στο Χαλάνδρι), το Μουσείο Συναισθημάτων Παιδικής Ηλικίας (στην Αθήνα), σε νήπια και μικρά παιδιά στο Β’ Παιδικό Σταθμό (στην Κομοτηνή), σε νηπιαγωγούς στο Μπενάκειο Παιδικό Ίδρυμα (στην Κηφισιά), στο πλαίσιο εποπτικών συναντήσεων με επαγγελματίες του χώρου ψυχοκοινωνικού πεδίου, σε ανταλλαγές νέων. Από το 2010 αφηγούμαι παραμύθια στη Μουσική Σκηνή Μακάρι. Και συνεχίζω… (Συν)εργαζόμενη δημιουργικά με ομάδες ανθρώπων από το 1990, με βοηθούς το χρώμα, τον ήχο και τις λέξεις. Επειδή το παραμύθι μου επιτρέπει να αγγίζω τ’ ανέγγιχτα: τον πόνο, την αγάπη, το θυμό, την ελπίδα, το φόβο, την τρέλα, την επιθυμία, τα όνειρα.

Τίνα Λυγδοπούλου
iritha@freemail.gr